ბავშვობა, მონატრება და 90იანები

ბედნიერია ბავშვი რომელსაც არ აქვს კომპიუტერი, ყავს ბევრი მეგობრები და ეს მეგობრები ძალიან ახლოს ცხოვრობენ (მერე გამოადგება),
ბედნიერია ბავშვი რომელსაც არ აქვს ყველაფერი რაც უნდა, იმიტომ რომ ფუჭდებიან ყველაფერი რომ აქვთ, ყველაფერი როცა გაქვს უაზრობაა ცხოვრება(მემგონი)
ბედნიერია ბავშვი რომელსაც ყავს სრულფასოვანი ოჯახი
ბედნიერია ბავშვი რომელიც დადის ეკლესიაში და ბავშვობიდანვე აქვს ღვთის სიყვარული.
და ბედნიერი ბავშვი ვიყავი მე 11 წლამდე:/
სანამ საუკეთესო მეგობარი გამომიცხადებდა რომ დიდია და აღარც ფეხბურთს ითამაშებს და აღარც “ლახტობანას” ანდა “კლასობანას”..ttttttttttttttttttttttttttttt
მოკლედ ყველაფრისდამიუხედავად 90-იანებში გაზრდილები უფრო ბედიერ ბავშვობას იხსენებენ, 96-ში ვარ დაბადებული მაგრამ, ის უშუქობდა მენატრება ხოლმე, აკუმლიატორით რო ტელევიზორს ვამუშავებდით და მთელი უბანი ჩემთან იჯდა ანდა მეოთხე კაცს რომ ვერ ვნახავდით ჯოკრის სათამაშოდ და აგურებს ამოვაცლიდით ზუსტად 9იანებში ზუსტად რო ყოფილიყო კარტი,  პასგარდაზე მაინც პასს რო  ვამბობდი და გახიშტვაზე გაბუტული რო ვანებებდი თამაშს თავს, პაატარა ვიყავი და უნდა დაეთმოთ :დ  მენატრება ის ახალი წელი თოვლისბაბუამ რო ზუსტად ის საჩუქარი მომიტანა რაც მინდოდა ერთი კვირა მიხაროდა, ახლა ისიც არ ვიცი რა მინდა რო მაჩუქოს..

კიდევ ძალიან ძალიან ძალიან ბევრი რამე მენატრება, (რამდენიმე ძალიან გამომრჩა) ჩამოთვლა ძალიან შორს წაგვიყვანს..

ნავთქურაც კი მომენატრა, წითელი..

One thought on “ბავშვობა, მონატრება და 90იანები”

  1. მეც მენატრება ^_^ უდარდელი და ტკბილი ბავშვობა

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s