6 ოქტომბერი.

ისევ 6 ოქტომბერია და ისევ ზუსტად 1 წელი მიემატა დედაჩემის ასაკსაც და მამაშენის გარდაცვალების წლების რაოდენობასაც.
ემოციები ისევ იგივეა, რაც შარშან, ან იმის წინ, ან იმის წინ..
განსხვავება ის არის რომ ახლა საერთოდ არ ვარ ვალდებული ცრემლები შევიკავო, და კიდევ ის, რომ ამ ემოციებს ახსნას ვერ ვუძებნი, მაშინ ყველაფერი სხვანაირად იყო.
ყველაფრისთვის შეიძლებოდა ახსნის მოძებნა, ყველაფრის გამართლება, ყველაფრის დაჯერება, ყველაფრის მოწონება და დაწუნებაც კი.
ეს 6 ოქტომბერი დანარჩენი 20-ისგან იმით განსხვავდება რომ დედაჩემს მხოლოდ ტელეფონით მივულოცე დაბადების დღე.
ეს 6 ოქტომბერი ბოლო წლებისგან იმით განსხვავდება რომ ღამის 12 საათზე სიმღერით არ დავდგომივარ დედიკოს თავზე და საჩუქარი არ მიმიცია, რომელიც აუცილებლად ძალიან მოეწონებოდა, არა იმიტომ, რომ მე გავეხარებინე, არამედ იმიტომ რომ ყველგან ვნახავდი და იმას ვიყიდიდი რაც ზუსტად ვიცოდი მოეწონებოდა.
ეს 6 ოქტომბერი სხვებისგან იმით განსხვავდება რომ საქართველოში არ ვარ.
და კიდევ იმით რომ არაფერი აქვს საერთო სხვა 6 ოქტომბრებთან.

2 thoughts on “6 ოქტომბერი.”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s