არაპირადი ურთიერთობები (?)

თურმე ძალიან დიდი ხანია ვფიქრობ ამ პოსტის დადებას მაგრამ მხოლოდ 2 თუ 3 დღეა რაც გავიაზრე. უბრალოდ  დრო ვერ ვნახე  რომ დამეწერა. არა ვიტყუები  :// უბრალოდ არ მინდოდა სიყვარულზე დაწერა. რატო? არ ვიცი, თითქოს სხვაა ეს თემა ჩემთვის ცოტა უფრო ძირფასი სხვა საფეხურზეა ასე ყოველდღიურად სალაპარაკო არ არის,  არ ვცდილობ “მაგარი როჟა” გამოვჩნდე იმიტომ რომ შეყვარებული არ მყოლია ანდა სიყვარული “სხვაა” ჩემთვის, უბრალოდ აი წარმოიდგინე ვიღაცა რომ გიყვარს მთელი ცხოვრება და ეძებ, ელოდები როდის იპოვი მაგრამ არ ჩანს, ამბობ რამდენიმე წელი არ მცალია უნდა ვისწავლოო მაგრამ ქუჩაში რომ გადიხარ მაინც “იმას” ეძებ . ყოველდღე ერთიდაიგივე “ის ისევ არ ჩანს” ..

ნელ-ნელა ყველაფერი იცვლება, თითქოს ესე ყოფნაც მოსაწყენი ხდება თეთრ რაშზე ამხედრებული პრინცის ლოდინი კი უკვე გადავიდა მოდიდან, მე მაინც ველოდები, “მოდას ის მიყვებავისაც საკუთარი გემოვნება არ აქვს”-ო.

blog2ახლა კი პოსტის მტავარი თემა: ინტერნეტში გაცნობა/შეყვარება ..

ინტერნეტში თუარა ტელეფონით გაცნობა მაინც იყო აქტუალური ოდოთგანვე, მოგწერდნენ:

-“თქვენი გაცნობა შაიძლება?”

-კიიიი (მეტიჩრები ან შეუხედავები) არა არ შეიძლება (ჭკვიანები) ვინ ხარ? ნომერი საიდან? (ცნობისმოყვარეები)

და მერე იწყებოდა ერთი ამბები, საათობით ტელეფონზე “ჩამოკიდება” ჰაი ჰუი MMS-ით სურათის გაგზავნა (ამის მერე წყდებოდა ურთიერთობის ბედი) შეხვედრა და რავიცი რა იყო შემთხვევები ქორწილითაც დამთავრებულა მსგავსი ურთიერთობა..

ახლა კი “გოიმობაა ” ტელეფონით გაცნობა ინტერნეით გაცნობისაგან განსხვავებით/

რა საშინელებაა არ იცი ვინ არის, როგორია, რა წარსული  აქვს, რას წარმოადგენს, რისი გამკეთებელია, რა სანაცნობო წრე ყავს და რავიცი კიდე ბევრი რამე. შეეჩვევი მერე რამე ცუდს გაიგებ და უუნდა დაგწყდეს გული! უაზრობად მიმაჩნია და რა ვქნა 😐 მიუხედავად იმისა რომ ვერ ვიტყვი არ გამიცნია არავინ თქო.  მაგრმ ყველაფერს ხომ დადებითი მხარეც აქვს არა?

ხოდა დაგამატებს ვიღაც არც ისე სიმპატიური ახალგაზრდა ყმაწვილი რომელიც 3-4 წუთიანი დიალოგის მერე ან გაიძულებს რომ ენაგლო ანდა ცდილობს მეგობრობაზე დაიყოლიო, თუ უაზროდ ხარ და არ იცი რა აკეთო თემას ცვლი დრო გაგყავს და მერე შლი მეგობრებიდან თუარადა სიტყვის უთქმელად :დ

მაგრამ ყველაფერს ხომ აქვს დადებითი მხარე? ჰოდა რომ დავუფიქრდეთ .. იცნობ ადამიანს დიდ  მნიშვნელობას არ ანიჭებ გარეგნობას  (მთავარია ,, ხო ხვდებით რა) იცნობადამიანს აფასებ მისშინაგან სამყაროს და არა გარეგნობას, მოგწონს ხასითით და არა გარეგნობით, შემდეგ ეს მოწონება სიყვარულში იზრდება და,, ბოლოს დიდ სისულელემდე მივდივართ რა ესეიგი გიყვარს ადამიანი რომელიც ფაქტობრივად ნანახიც არ გყავს და თან ისიც გასათვალისწინებელია რომ ძალიან ბევრი ინტერნეტში სულ სხვანაირია და პირადად რომ ნახულობ სულ სხვაა მოკლედ ბოლოს გატეხილ გულამდე მივდივართ 100 დან 98 შემთხვევაში ..

blog1

მოკლედ, ძალიან დებილობა გამოვიდა, არ შეიმჩნიოთ უბრალოდ ახალი რო არაფერი არ იყო..  გამოვასწორებ (იმედია) :დ Continue reading არაპირადი ურთიერთობები (?)

Advertisements

სინ(ი)დისი

იიიიიიიიიმიხო შეიძლება ერთი დღე რო ვარ ცუდ ხასიათზე მეორე დღესაც ვიყო? აი ასე დღეს რომ ვარ საშინელ ხასიათზე არშეიძლება ხვალაც ასე ვიყო? ზეგაც? და კიდე მთელი კვირა? Continue reading სინ(ი)დისი

ბავშვობა, მონატრება და 90იანები

ბედნიერია ბავშვი რომელსაც არ აქვს კომპიუტერი, ყავს ბევრი მეგობრები და ეს მეგობრები ძალიან ახლოს ცხოვრობენ (მერე გამოადგება),
ბედნიერია ბავშვი რომელსაც არ აქვს ყველაფერი რაც უნდა, იმიტომ რომ ფუჭდებიან ყველაფერი რომ აქვთ, ყველაფერი როცა გაქვს უაზრობაა ცხოვრება(მემგონი)
ბედნიერია ბავშვი რომელსაც ყავს სრულფასოვანი ოჯახი
ბედნიერია ბავშვი რომელიც დადის ეკლესიაში და ბავშვობიდანვე აქვს ღვთის სიყვარული.
და ბედნიერი ბავშვი ვიყავი მე 11 წლამდე :/
სანამ საუკეთესო მეგობარი გამომიცხადებდა რომ დიდია და აღარც ფეხბურთს ითამაშებს და აღარც “ლახტობანას” ანდა “კლასობანას”..ttttttttttttttttttttttttttttt
Continue reading ბავშვობა, მონატრება და 90იანები

მე სიყვარულის არ მწამს !

theeeeeeeeeeseeeeeeიმ სიყვარულის არ მწამს შეყვარებულის გვერდით რომ დგახარ და სხვაზე იტყვი რა მაგარი გოგო მიდისო..იმ სიყვარულის არ მწამს მთვრალი რომ დაგირეკავს და სიყვარულს აგიხსნის.. იმ სიყვარულის არ მწამს როცა დასჭირდები მაშინ რომ ახსენდები.. იმ სიყვარულის არ მწამს 2 წლის მერე ყოფილი შეყვარებული რო სიყვარულს აგიხსნის.. იმ სიყვარულის არ მწამს 1-2 წელი ერთად რომ ხართ და 1 წლის მერე არაფერი რომ არ ახსოვს.. და საერთოდ მე სიყვარულის არ მწამს ! Continue reading მე სიყვარულის არ მწამს !

“სასაცილოა სატირალი, რომ არ იყოს”

”ვინაობა – ქართველი ხალხი;
დაბადების ადგილი და დრო – ‘ოდითი’ (ხალხი ოდითგანვე არსებობს);
განათლება – ბრძენი;
მოწოდებით – ნაციონალი,ბუნებით -მეოცნებე;
საყვარელი ფერი – შავი
საყვარელი რიცხვი -41 ან 5 Continue reading “სასაცილოა სატირალი, რომ არ იყოს”

წვიმა, წვიმამ, წვიმას..

ამ რამდენიმე დღის წინ წვიმაში მოვყევი.

6748a280c4e8735a7874cf662f775e10_large

გამიხარდა.

იმ მომენტში ჩემზზე ბედნიერი არავინ იყო. თან არც გავცივდი (ეს მახარებს).

მიყვარს წვიმა, იმდენად მიყვარს ერთი პერიოდი  წვიმის ხმასაც (http://www.youtube.com/watch?v=AYw7eJYadco  ) კი ვუსმენდი, ვუსმენდი მუსიკასთან ერთად თუნდაც ამასთან( http://www.youtube.com/watch?v=aNzCDt2eidg ) , ზამთრის წვიმა იმდენად არ მიყვარს, გარეთ, რომ ხარ გასავლელი და  იცი- უნდა გაიყინო. Continue reading წვიმა, წვიმამ, წვიმას..

:)

საკმაოდ დიდი ხანია არაფერი დამიწერია, არადა ყოველდღე შემოვდივარ “new post”-ს ვაკლიკებ და ვზივარ. ვფიქრობ რა შეიძლება დავწერო მაგრამ ბოლოს, ბოლოს არაფერი. არც  ერთი სიტყვა. სიმართლე რომ ვთქვა წერა არასდროს გამომდიოდა მაგრამ ახლა მთლად უნიჭობის ზენიტში ვარ..

ახლა კი ამ სურათით გემშვიდობებით (?) ‘მუზის’ მოლოდინში ;დ

იდეაში ღიმილიანი ბლოგი